Dag 1: 4 april 2008 Amsterdam – Antalya – Alanya.

Sonja en ik kennen elkaar nu een paar maand en we besluiten om vroeg in het voorjaar samen te gaan vogelen in zuidoost Turkije. We vertrekken om 5 uur ’s morgens vanuit Schiphol en na een voorspoedige vlucht komen we in Antalya aan. We kochten onze tickets via Corendon, en zoals vaak was een vlucht mét hotel goedkoper af dan enkel de vlucht boeken. Het leuke is dat je met deze formule een gratis transfer naar het hotel krijgt en dat je de eerste nacht alvast "gratis" slaapt en na een ontbijt en het regelen van een huurauto je vervolgens uitgerust aan de echte vakantie kan beginnen. Vlak na het landen op Atalya airport krijgen we in de aanplantingen, op nauwelijks 2 meter van ons, onze eerste vogels te zien. Het blijken Braamsluipers te zijn, Oostelijke trekkers van bij ons. Ze zouden de ganse vakantie overal talrijk aanwezig zijn. Vlak over het gebouw scheren twee baltsende Torenvalken en een Oostelijke Blonde Tapuit zit ons aan te staren van op een verkeersbordje. Boerenzwaluwen trekken met honderden voorbij en de alomtegenwoordige Turkse Tortels en Bonte Kraaien zien we in groten getale. Langs de drukke kustweg naar Alanya wordt een pitstop gehouden en komen er heel wat soorten bij in de kijker. Een mannetje Tapuit, een Buizerd, veel Huismussen en dito zwaluwen en een zingende Kuifleeuwerik brengt ons lijstje al boven de tien soorten. Na aankomst in het Hotel in Alanya onderhandelen we meteen voor een huurauto en krijg ik hetzelfde karretje als het jaar ervoor. Zo’n Citroën Berlingo zou weer de ideale auto blijken tijdens deze vakantie. We rijden al meteen tot bij het verderop gelegen riviertje en zien er Meerkoet, Roodkopklauwier, Witte Kwikstaart en horen Cetti’s Zanger. Met een door Sonja geclaimde kraaiende haan brengt dit ons soortenaantal op 16! Een tiental kilometer verderop gaan we de heuvels in en komen de eerste leuke soorten op de lijst: Raaf, Ruppel’s Grasmus, Orpheusgramus, Fitis en Arabische Buulbuul laten zich goed zien en de eerste foto’s worden geschoten. Ook Boompieper, Vlaamse Gaai en Koolmees passeren de revue. Moe maar voldaan gaan we op een terras een uiterst lekkere ???? eten, wordt een wijntje gedronken en zoeken we vervolgens onze kamer op….

Dag 2: 5 april 2008: Alanya – Anamur – Tasuku.

Zalig zo’n 8 uur slapen en dan een ontbijtje voorgezet krijgen… We besluiten om niet direct vanuit Alanya weg te rijden. Het oude stadsgedeelte met de burcht op de rots is immers meer dan een bezoekje waard. Het is niet alleen landschappelijk mooi, maar telkens weer is het een vaste stek om zowel Blauwe Rotslijster als Bruinkeelortolaan te zien. Later op het jaar zwermen hier ook wel Kleine Torenvalkjes, maar daarvoor zijn we té vroeg…Op de kustweg naar Anamur stoppen we even bij een van de tientallen kraampjes op de lokale kleine banaantjes te kopen. Ze zijn uiterst lekker en voor 50 cent rij je met een paar kilo verder. In de boom boven het kraampje zien we een vijftal Zwartkoppen en enkele braamsluipers op trek. We stoppen voor een overstekende schildpad en nemen enkele foto’s. Overal zie je ze hier doodgereden op de weg liggen, zonde ! We planden een lange stop in Anamur. De rivier die hier in zee vloeit is altijd wel een bezoek waard en ook deze keer is het niet anders. Ik schiet prachtige foto’s van een Citroenkwikstaart en Ortolaan! Ons soortenlijstje wordt ferm aangedikt met toffe soorten als Maskerklauwier, Bijeneter (hoog overtrekkend; niets voor Sonja!), Hop (geniet ze van), en heel wat talrijke vinkensoorten als Europese Kanarie, Putter en Groenling. De rivier is vrijwel altijd goed voor Smyrna IJsvogel, maar die heeft deze maal verstek! Toch is het niet ontgoochelend; Ral-, Kleine Zilverreiger, Waterhoen en – Snip, Oeverloper, Bosruiter, Witgat en Kleine Plevier zijn allemaal uitstekend te zien vanuit de auto. In de begroeiing langs de rivier zingen Nachtegaal, Cetti’s Zanger en zien we Rietzanger, Gele Kwik, Grasmus, Tjiftjaf en veel Buulbuuls. Geelpootmeeuwen en een Duinpieper vliegen over. Bij Siphali vliegt een Slechtvalk over de weg en het is al goed duister als we in Tasuku aankomen…
 

Dag 3: 6 april 2008  -  Göksu Delta

We zijn ingecheckt in ons geliefd Maltim Pension met uitzicht op de Azuurblauwe Middellandse Zee en het prachtige strand. We verblijven op amper 5 minuten van de Göksu Delta. In het bij het reservaat liggende vakantiedorp – het blijft verbijsterend om tussen de villa’s de rietmoerasjes vol vogels te zien fonkelen – Nieuw zijn een tiental Koereigers, Gestreepte Prinea’s, een Arendbuizerd en zwermen Spaanse Mussen. Bij het vissershuis zien we vervolgens Grote en Kleine Karekiet, veel Bruine Kiekendieven, Blauwe –, Purper- en Grote Zilverreigerreiger, een paar Casarca’s en de overal aanwezige Sporenkieviten. We zien enkele overtrekkende Kemphanen, duizenden Gierzwaluwen en nemen prachtige foto’s van een Klein Waterhoen. Als we door het vissersdorp naar het eigenlijke reservaat rijden zijn we blij om de Ooievaars op hun nesten te zien zitten. Omdat we zo vroeg in het voorjaar zijn, zien we nog heel wat wintergasten die wij kennen van bij ons: Fuut, Smient, Wintertaling, Slobeend, Zilverplevier, Grutto, Wulp, Bonte Strandloper, Tureluur, Kokmeeuw en Aalscholver zijn ons vertrouwd. Leukere soorten komen echter ook in beeld; Zomertaling, Lepelaar, Poelruiter, Steltkluut, IJsvogel en Flamingo krijgen volop onze aandacht. Heel tof is de ontdekking van 2 Grielen. We kunnen ze uitstekend observeren en zelfs fotograferen. Hun stiekem gedrag doet een broedgeval vermoeden. De overweldigende aantallen vogels en de grote soortenrijkdom doen ons bijna het prachtige deltalandschap vergeten… Wat een zalige luxe om hier, moedermens alleen met zijn tweetjes, bij een zalige temperatuur, rond te kuieren. Als de ondergaande zon de Delta onderdompelt in een oranje gloed moeten we bijna janken… en vervolgens lachen om de gedachte aan al die op-elkaar-geplakte Vlamingen en Hollanders die wij achterlieten… Zalig Turkije!!!
 

Dag 4: 7 april 2008  -  Göksu Delta

Ik laat Sonja lekker uitslapen en spoedt me ’s morgens naar de Delta. De Grielen zijn net op dezelfde plaats terug te vinden en ik besluit er een beetje fotografietijd aan te besteden. Na een uurtje is het welletjes en ontdek ik tot mijn verbazing dat een groot stuk van een vijver zonder water is komen te staan. De pas vrijgekomen slikken zijn meteen bezet door honderden steltlopers waarvan de Strandplevier veruit de talrijkste is. Het geeft een "thrill" om 2 Woestijnplevieren er tussenuit te halen en na een eindje komen ze zelfs binnen fotografieafstand!. Tientallen Bonte Strandlopers maar nog meer Kleine Strandlopers vliegen op en aan en 3 Regenwulpen en een tiental Dunbekmeeuwen vervolledigen het plaatje. Er trekken honderden Oeverzwaluwen langs en een vrouwtje Gekraagde Roodstaart zoekt in een eucalyptusstruik naar kleine beestjes…

Tegen de middag vind ik Sonja terug in het stadje en spreken we met onze Turkse vriend Ersoy af om ’s middags het binnenland in te rijden en de tempels van???? Te bezoeken. Op nauwelijks een half uurtje rijden van de Delta komen we in het gebergte waar de Rotsklevers en Blauwe Rotslijsters zich overal laten zien. We horen hier ook onze eerste Koekoek. De tempels zijn adembenemend mooi. We zijn de enige bezoekers en krijgen een privé rondleiding van de conservator die een vriend van Ersoy blijkt te zijn. Deze plaats is zo bijzonder… Ik bedenk dat deze site in Turkije nauwelijks bezoekers trekt maar in West-Europa misschien wel duizenden toeristen per dag zou aantrekken die makkelijk bereidt zouden zijn om tientallen Euro’s te spenderen. We eten in het plaatselijk restaurantje (een houten barakje met twee tafeltjes) de lekkerste ???? ooit en keren diep onder de indruk terug naar zee.
 

Dag 5: 08 april 2009   Selifke – Durnalik – Bericik

Dag 6: 09 april 2008  -  Birecik

Sonja is deze keer mee vroeg op en dat beklaagd ze zich niet. Na nauwelijks 2 kilometer het Heremietibiscentrum te zijn gepasseerd moeten we remmen voor een …. Zwarte Frankolijn die luid kraaiend, achter zijn wijfje aan, de weg oversteekt. Er worden vlug een paar foto’s genomen – tot nu toe nog steeds de beste van deze soort – voor we terugkeren om de wadi nabij het bezoekerscentrum te bezoeken. Zoals steeds zijn de nesten van de Heremiet- of Kaalkopibissen in de natuurlijke nissen van de rotswand makkelijk te observeren. Goede waarnemingen en dus ook leuke foto’s krijgen we ook van een Grote Gele Kwikstaart. Aan de overkant van de Eufraat vliegen een 50-tal Houtduiven en nog een Sperwer over. Een koppeltje Rotsduiven is er ook van de partij. Na de Wadi verlaten te hebben ontdekken we een Hop die als een bezetene in de grond aan het hakken is. Tot onze verrassing haalt de vogel een prachtige Veenmol uit de grond en slikt die vervolgens naar binnen… Er is deze nacht heel wat trek van Tjif-Tjaffen geweest want je ziet ze met tientallen in de struiken zitten. Ik besluit om er een uurtje mee bezig te zijn en ben achteraf heel blij met een foto van een frontaal aanvliegende vogel! We zoeken op de baan richting Halfetie naar de 2 soorten mussen (Moab en Indische Rotsmus) maar kunnen er geen vinden. Vermoedelijk zijn we te vroeg op het jaar voor deze vogels. Wel zien we een prachtige Balkansperwer voor onze auto opvliegen. Op de Eufraat zit een koppeltje Wintertalingen. We besluiten de dag te eindigen met een bezoek aan de cafetaria midden in de stad. Het terras met zijn bomen is wereldberoemd bij vogelaars want tot voor kort was het de enige plaats in het Palearctisch gebied waar men de Gestreepte Dwergooruil kon zien. We hebben geluk en ongeluk; we zien de vogel uitstekend, eerst vliegt hij, vlak van boven ons hoofd, uit zijn slaapboom en kruipt vervolgen in zijn (nest?)hol op amper een 10tal meter van ons vandaan. Nog geen tien minuten later zit hij vanuit zijn hol ons aan te staren, vliegt eruit en gaat zich, op nog geen 3 meter hoogte in een boompje zetten belicht door de felle neonlichten van de cafetaria. Helaas zijn de batterijen op van mijn flitsapparaat en wordt geen enkele goede foto gemaakt…. Toch content over de waarneming zoeken we ons hotel op, de enige plaats waar hier een biertje te verkrijgen is. De service heeft wel wat voeten in de aarde, de biertjes worden stiekem op de kamer geleverd in een bruine papierzak, onttrokken aan elk zicht….
 

Dag 7: 10 april 2008  -  Birecik

Na een smakelijk ontbijt rijden we s’ morgens naar de steengroeven aan de andere kant van de machtige Eufraat. We horen en zien minsten 5 zingende Zwarte Frankolijnen en spotten de eerste Scharrelaars. Maar ook andere tropisch uitziende vogels krijgen we in de kijker. Minstens 2 Bonte IJsvogels staan voor ons te bidden en Sonja ziet vanaf een overhangende boom net voorbij het Kiyi restaurant een Smyrna IJsvogel wegvliegen. De oude, soms kristalheldere vijvers van de steengroeve leveren nog Dodaars, Fuut en een Dwergaalscholver op. Een Steenuil verdwijnt in een hol in een zandhoop langs het water…

We besluiten in de namiddag nog eens naar de vlakte richting Halfeti te rijden om de "mussen" te zoeken maar krijgen ze niet te zien. Toch kunnen we best tevreden zijn want baltsende Kalanderleeuwerikken, een grote groep gewone Rotsmussen en een eerste Isabeltapuit dikken het lijstje aan. Tot mijn verbazing zie ik twee Roeken op een elektriciteitsdraad. We stoppen bij enkele struiken die een boomgaard omsluiten en zien er prachtig de eerste Ménètries Zwartkop. Wat verderop broedt een Palmtortel in een nis van een huis. We besluiten nog eens het caféterras van Birecik te bezoeken maar zien er vandaag alleen de Syrische Bonte Specht.
 

Dag 8: 11 april 2008 - Birecik – Durnalik – Gaziantep – Adana – Silifke.

Rudi is weg voor dag en dauw… Hij laat Sonja rustig (?) pitten en bezoekt nogmaals de steengroeve aan de rechteroever van de rivier. Buiten een mannetje Blauwborst (roodster) tref ik er geen nieuwe soorten maar krijg wel topwaarnemingen van Bonte IJsvogel en Scharrelaar. Van deze laatste wordt zelfs de copulatie gefilmd! Ik besluit nog eens de Wadi bij het bezoekerscentrum van de Kaalkopibissen te bezoeken. Een in de begroeiing hevig zingende Orpheusgrasmus wil maar niet op de foto komen. Terwijl ik naar het bosje toeloop zie ik tot mijn opperste verbazing een Perziche Woestijnpatrijs uit de dekking stappen. De vogel blijft mij aan kijken en terwijl ik me haast naar mijn fototoestel besluit dit prachtig uitgedoste mannetje vlug terug in de dekking te spurten… Je zou wat! Ik ken niet veel mensen die deze soort van zo dichtbij konden waarnemen maar omwille van de gemiste fotokans ben ik toch wel heel ongelukkig! Al bij al heb ik er toch een soort bij welke ik nog nooit in mijn leven zag, dus… Ik besluit toch om naar het hotel terug te keren want straks pakken we om terug naar het westen te rijden. Sonja is al druk in de weer en na een belachelijk goedkope rekening te hebben betaald rijden we blij gemutst richting Durnalik. Net als enkele dagen geleden zien we terug de Grote Rotsklever en voegen bovendien nog de Staartmees aan onze inmiddels lange lijst toe. Lang de (uitstekende) autoweg stoppen we ter hoogte van Gaziantep (2 miljoen inwoners!) waar over een vuilnisbelt minsten 20 Zwarte Wouwen vliegen. Het is al laat in de avond als we aankomen in Tasuku bij de ons zo vertrouwde Goksu Delta. We kunnen gebruik maken van de gastvrijheid van onze vriend Ersoy en trekken zijn appartement in voor deze nacht.
 

Dag 9: 12 april 2008 - Tasuku - Alanya

Als we wakker worden hebben we een prachtig uitzicht over de blauwe Middellandse Zee en zien er heel wat Visdieven voorbijtrekken. We besteden bijna de ganse dag aan luieren, beetje winkelen en gewoon samenzijn. Het blijkt voor Rudi een hele opgave en tegen de avond gaat de vogelmicrobe dan ook erg jeuken… Een laatste bezoek aan de Delta biedt ons toch nog enkele knalwaarnemingen: een, net uit Afrika gearriveerd mannetje Steppenkiekendief vliegt voorbij en een eerste Roodstuitzwaluw zingt van op een elektriciteitsdraad. Ook nu zien we op dezelfde plaats weer het koppeltje Griel en het leidt geen twijfel meer dat er van een broedgeval mag worden gesproken. Als we over een verharde weg richting monding van de Göksu rijden krijgen we nog één van de mooiste en zeker de bijzonderste waarneming van de reis te zien. Een Otter loopt langs onze traag rijdende wagen, laat even nog zijn immense staart zien maar verdwijnt dan voor we de reeds opgeborgen camera’s weer paraat hebben… Oef zeg! Wat een waarneming! Rond de middag nemen we hartelijk afscheid van onze Turkse vrienden. We rijden voorzichtig langs de "snake-route" richting Alanya en kunnen tijdens een plaspauze nog een vrouwtje Ortolaan opschrijven. In Anamur krijgen we nog tijd om een uurtje te vogelen. We zien er nog Klein Waterhoen, Roodkopklauwier en een Hop laat zich erg gewillig fotograferen. Het is ‘s avonds even wennen in het toeristen-walhala van Alanya, maar het moet gezegd: Als enige gasten in een chique restaurant op de rots van de stad van Cleopatra, met een subliem uitzicht op de baai, een net uit de zee gevangen Zeebaars verorberen …. Het kon slechter! Dat ik dan nog getrakteerd werd van Sonja – intussen mijn lief geworden – en dat voor een Hollandse ?!? – Waar had ik dat verdiend?

Dag 10: 12 april 2008 - Tasuku – Alanya - Amsterdam

De laatste dag alweer. Uitslapen is er niet bij… want dat kleine riviertje op een paar kilometer van Alanya is altijd goed voor een paar leuke vogelsoorten! Deze keer krijg ik eerst 2 Kortteenleeuwerikken en vervolgens een Grote – en Kleine Karekiet en een zingende Bosrietzanger voor de lens. Als laatste soort stip ik een Zwarte Mees aan wat het totaal aantal soorten op deze fantastische fotoreis toch op 135 brengt… Het is vervolgens toch nog haasten om in te pakken waarna een shuttle ons naar het vliegveld brengt. Een voorspoedige vlucht levert ons enkele uren later af in een koud en nat Schiphol…