DAG 1: Vrijdag 3 mei 2002 – Aankomst Turkije en Omgeving Hotel.

Na een voorspoedige reis vanuit Esen (Diksmuide) vertrekken Martine en ik stipt op tijd om 5.00 uur ’s morgens richting Turkije. Na zo’n 3 ½ uur vliegen maken we, na een perfecte vlucht een even perfecte landing op zo'n 20 km. van Bodrum. Het landschap is schitterend, de zee in ongelofelijk smaragdgroen gekleurd en de olijfbomen wisselen af met tamarisken. Het ziet er hier allemaal heel erg groen uit en sommige weiden schitteren door de bloemenpracht. Bodrum zelf lijkt ons druk maar gezellig. We passeren hier voorbij en rijden nu richting Turgutreis. Alhoewel de afstand slechts 20 km. bedraagt rijden we hier toch zon’ ¾ uur op en intussen wordt ons gezicht steeds meer bedrukt. Sommige plaatsen doen hier denken aan Kossovo vlak na de oorlog. We rijden soms als het ware door één grote bouwwerf met overal kranen, verlaten gebouwen en onafgewerkte infrastructuur. Een paar keer houden we ons hart vast dat ons busje aub niet zou stoppen en ons achterlaten in een troosteloze omgeving in een derderangs hotel… Desondanks worden de eerste vogels genoteerd: Boeren- en Huiszwaluw, Turkse Tortels en een Vlaamse Gaai vliegen langs de bus. Een vrij vliegende blauwe Grasparkiet wordt duidelijk herkend! Gelukkig valt het allemaal wel mee. Hotel "Golden Sunset" ligt inderdaad vlak bij zee en het uitzicht is fantastisch. We hebben de bouwwerven achter ons gelaten en wonen voor zeven dagen in een prachtige baai. In het hotel is het personeel vriendelijk maar algauw ervaren we dat je voor zowat alles moet betalen. Ons middagmaal kost net iets teveel, of vind je 10 € voor een omeletje met een frisse salade een Turkse prijs ? Alhoewel de ganse nacht niet geslapen, kan ik het toch niet laten; terstond wordt de omgeving verkend en de eerste vogels komen op het lijstje. En wat voor vogels! Terwijl ik een Vale Spotvogel in de kijker probeer te krijgen (zeer nerveuze vogel, markante luide zang, steeds weerkerend op dezelfde plaatsen in de tamarisken) vliegt een Eleonores Valk over mijn hoofd. De kijker richten hoeft niet, het zeer ranke lijf, de lange staart en de donkere onderkant contrasterend met de witte wangen met daarover de donkere baardstreep zijn onmiskenbaar. Ik meen een Spaanse Mus tussen de Huismussen te herkennen. Eén Putter zingt aan het hotel en overal elders zingen Groenlingen. De relatief algemene Roodstuit-zwaluwen komen zelfs klei verzamelen in een klein plasje. Een koppel Cirlgors komt drinken aan een waterput en een Roodkopklauwier laat zich niet goed zien. Een Vink en een Nachtegaal zingen voortdurend en een Kleine Zwartkop wordt eerst gedetermineerd op geluid en pas daarna met zekerheid beeldvullend in de kijker.Tientallen Geelpootmeeuwen vliegen over en blijkbaar hebben we alle geluk. Op enkel vijf minuutjes wandelen van het hotel ligt een zilt stukje schorre met tussen het Lamsoor en de Zeekraal nog enkele plasjes water. Meteen bingo! Oeverloper (2), Bosruiter (4), Krombekstrandloper (2), Kleine Strandloper (10) en Kemphaan (3) komen allen van op korte afstand schitterend in beeld. Iets verder vliegt een Kleine Zilverreiger weg maar komt ogenblikkelijk terug. De kleine plasjes zijn blijkbaar de enige in de buurt en de vogels zijn er zeer honkvast. Als toemaatje komt een Zwarte Ibis het gezelschap vervoegen. Verschillende Gele Kwikstaarten vliegen over. Ik moet echter terug omdat ik de huurauto ver-wacht (geboekt via internet: 20 € per dag). Met Martine ga ik in de vooravond nog eens langs op die plaats en tijdens onze wandeling zien we verscheidene Hagedissen van kortbij. Maar het mooiste is toch wel de Zwarte Ibis en de (intussen al) 2 Kleine Zilverreigers, beeldvullend in de kijker. Bij deze eerste is het onwerkelijk mooie blauw op de teugel duidelijk zichtbaar ! Intussen zijn ook 2 Temmincks Strandlopers de ondiepe plasjes onveilig aan het maken. De Bleke poten, het eerder grijze uiterlijk en de "oeverloperachtige" brede borstband zijn goede kenmerken. De staartlengte en de kleur van de buitenste staartpennen is onduidelijk, of wordt niet waargenomen. ’s Avonds wordt het vlug kouder en na een eenvoudige maar lekkere maaltijd vallen we in slaap met de prachtige zang van de Nachtegaal die luid weerklinkt tot in onze kamer.

RESULTAAT 1^ste dag: 27 soorten.

‘s Morgens maar laat opgestaan en de directe omgeving van het Hotel verkend. Het poeltje herbergt niets nieuws maar vlakbij hoor ik de explosieve zang van een Cetti’s Zanger. Vlak bij het hotel zie ik een ♀ Maskerklauwier zich op haar nest gaan zitten en even later ontdek ik het nest in de onmiddellijke omgeving. Terug in het hotel brengt een vriendelijke man tijdens het ontbijt onze huurwagen. Het blijkt een Fiat Toledo te zijn en de huurprijs is (zoals per mail afgesproken) slechts 20 € per dag. Met de wagen rijden we naar Turgutreis-city waar vandaag de markt doorgaat. Enerzijds zien we hier alle kledingtopmerken met duizenden T-shirts, sweaters en jackets en anderzijds is de kleuren en geurenpracht van de kruiden en groenten hier overweldigend.  De verkopers spreken alle talen (zelfs West-Vlaams) en proberen alles om hun waar aan de man te brengen. We halen al onze (ver)koperskunsten boven en tonen ons meesters in het afdingen. Onwaarschijnlijke situaties maak je hier mee, een broek pas je gewoon in de achterzijde van zo’n kraam terwijl in een belendende tuin de nachtegaal uit volle borst zingt…Alhoewel alles spotgoedkoop is besluiten we toch met een redelijk gat in ons vakantiebudget en na zo’n 5 uur shoppen vinden we het welletjes. Martine blijft in het hotel terwijl Rudi de heuvels en de rotspartijen van Turgutreis gaat verkennen. Andere biotopen leveren andere vogels; meteen horen en zien we even later de Zwartkopgors, zijn neef de Grauwe gors, en een Braamsluiper. De harde zang van de Ruppels grasmus, zowel vanuit de baltsvlucht als vanuit de struiken is niet uit de lucht. Nu volgen gauw meerdere soorten; een Torenvalk komt overvliegen en een Rotskruiper laat zich mooi zien. Een weinig later zien we een adulte Slechtvalk en een Eleonores Valk in het zelfde kijkerbeeld! Heel erg mooi is de Arendbuizerd die van de thermiek gebruik maakt om vlak boven de rotsen met bijna onbeweeglijke vleugels stil te hangen terwijl hij zijn maaltje verorbert. Een koppel Koolmezen met hun pas uitgevlogen kroost is erg luidruchtig en een (Blonde?) Tapuit wordt niet gedetermineerd. Een weinig later komt een Bruinkeelorto-laan op zo’n 20 meter van ons vandaan zijn liedje zingen. We besluiten terug te keren na eerst kennis gemaakt te hebben met een vriendelijke Turkse "highlander" en zijn familie. Het uitzicht op Turgutreis van op de heuvel is adembenemend.‘s Avonds bezoeken we nog eens het stadje en keren om halfeen terug naar de kamer. Dit was weer een schitterende dag.

 RESULTAAT 2^de dag: + 12 soorten = 39 soorten.

DAG 3: Zondag 5 mei 2002 – Omgeving Hotel en Bodrum route.

’s Morgens vroeg verlaat ik het hotel en rij richting steengroeve. Op een vochtig plaatsje tussen hoge bamboe zingt een Grote Karekiet. De omgeving van de steengroeve is teleurstellend qua vogels en natuur. Een plaatselijke vuilnisbelt herbergt een 200tal Geelpootmeeuwen en ik heb mooie beelden van Blonde Tapuiten en een koppel Raven. Rotskruiper en Bruinkeelortolaan zijn verder nog de enige aantrekkelijke vogels. Nieuw hier is ook een Witte Kwikstaart. Terug naar het hotel stop ik bij een olijfboomgaard waar Wielewaal, Tortel en Grauwe Vliegenvanger de lijst komen vervoegen. Twee Alpengierzwaluwen trekken over. Na het ontbijt vertrekken we richting Bodrum die werkelijk het St. Tropez is van Turkije. Een zeer mooie haven met prachtige houten zeilschepen. Het is er nog niet druk maar alles wordt in gereedheid gebracht voor het nakende seizoen. De prijzen vallen toch nog mee en het stadje levert 2 nieuwe soorten op; de talrijke Kauwen en van het oude, mooi gerestaureerde fort kan ik een Kleine Torenvalk zien wegvliegen. In de namiddag keren we terug naar het hotel waar Martine een siësta neemt tot zes uur. Een koppeltje (trekkende) Paapjes posteren op de telefoondraden.  Intussen wordt het stukje schorre bij het Hotel nog eens verkend.  De waadvogels zijn present en ook de Zwarte Ibis is er weer.Er vliegen een paar Roodkeelpiepers rond die met hun typische ijle roep meteen de aandacht trekken. Enkele Balkan Gele Kwikstaarten laten zich goed vergelijken met …….waarschijnlijk de verrassing van de vakantie: een Citroenkwikstaart poseert beeldvullend tot slechts 15 m. van mij vandaan. Foeragerend op het slik toont hij mij zijn onmiskenbare kenmerken: een dubbele vleugelstreep, een volledig gele wenkbrauwstreep, een grijze oorstreek en een grijze rug. De staart is zeer lang (waait voortdurend heen en weer) en onderbuik is vaalgeel tot aan de anaalstreek. De vogel doet mij eerder aan een Grote Gele Kwikstaart denken dan aan een "flava". Alhoewel het hier een adult ♀ betreft, verliep de determinatie vlug en makkelijk. Ik had nooit gedacht dat dergelijke Kwikstaart zo makkelijk te onderscheiden was van zijn "neven". Natuurlijk had ik voor die ene keer mijn fototoestel niet bij, dit was immers het siësta uurtje ?! Na 18 uur vertrekken we met de wagen weer richting Bodrum maar nu nemen we de afslag rechts richting ……..??? van hieruit rijden we langs de kust richting Turgutreis. We zien terug een Kleine Torenvalk en in ?????? zingt en zien we een Kuifleeuwerik. Verder zit op een elektriciteitsdraad een (hier eerder zeldzame) Ekster. s’Avonds wordt nog een klein wandelingetje gemaakt in de omgeving maar er wordt niet noemenswaardigs meer waargenomen.

RESULTAAT 3^de dag: + 15 soorten = 53 soorten.

DAG 4: Maandag 6 mei 2002 – Bafa Gulü.

’s Morgens om halfnegen vertrokken naar het oudste natuurreservaat van Turkijke. Zo’n 130 km. van Turgutreis maar de route is erg goed. In een ondiep, kunstmatig water tussen Bodrum en Milas zien we Ralreiger en Steltkluut. Verder onderweg dwarst een Hop de baan. Vlakbij Bafa komt de eerste Ooievaar in beeld. Na twee uur komen we aan de noordkant van het meer. Aan de oostkust van het meer heeft een Torenvalk zijn nest op een telefoonpiloon in een oude kraaiennest. We vinden door de gids van Ian green & Nigel Moorhouse vlot de ingang van het reservaat. De "seinpost" met het enorme ooievaarsnest op een andere piloon is dan ook onmiskenbaar. Als je weet dat dit boekje in 1995 werd gedrukt betekend dit een achtjarige bezet nest…. Alhoewel we eerst toch een beetje verkeerd zijn brengt de eerste stop een knalwaarneming van een zingende Rosse Waaierstaart op. Ook de enige Bijeneters van de ganse dag komen hier in beeld. Spaanse mussen tjilpen hier overal. Het is makkelijk om met de wagen tot in het natuurgebied te rijden. De eerste (nieuwe) vogels van de Gûlu laten zich optekenen: Kortteenleeuwerik, Vorkstaartplevier, Strandplevier, Meerkoet, Witwangstern, Witvleugelstern en Dwergstern (allemaal talrijk). De Grote Zilverreiger (4), Blauwe Reiger (3), Zwartkopmeeuw(2), Audouinsmeeuw (20), Casarca (3) Knobbelzwaan (3), Aalscholver (2) en Sporenkiviet (6) zijn helemaal niet talrijk. Ook Sporenkieviten hadden we meer verwacht. De Steltkluten liggen al volop met eitjes en eentje wordt helemaal horendol van mijn aanwezigheid en vliegt bijna tot tegen mijn hoofd. Er volgt een knalwaarneming, mijn beste ooit, van Kalanderleeuwerik in de nabije akkers. Verder had ik gezworen een fitis te herkenen maar het verzamelen van nestmateriaal doet me twijfelen, ze zijn hier niet gekend als broedvogel….Van de zang van de Koekoek en de Dodaars ben ik wel zeker! Tussen de vele Balkan Gele Kwikstaarten hoor ik tweemaal een Roodkeelpieper. In de namiddag zag ik in de telescoop een paar keer, heel ver weg, een Pelikaan. Het duurt tot 17.00 uur voor ik een eerste groep ontdek binnen determineerafstand; Na Heel wat moeite lukt het me erbij te raken en het blijken, met uitzondering van één adult, allemaal Rose Pelikanen te zijn. Dit zijn werkelijk knalwaarnemingen, elk detail kan worden bekeken en er kan zelfs (niet scherp) gefotografeerd worden…. Niet minder dan 27 Pelikanen worden geteld. In het riet zien en horen we verder Grote - en Kleine karekiet. Ook voor de steltlopers vormen de slikken een gedekte tafel. We zien Groenpootruiter (2) Zwarte Ruiter (> 10) Oeverloper, Kemphaan, tientallen Krombekstrandlopers en honderden Kleine Strandlopers. Tussen de Strandplevieren zien we ook een 5-tal Bontbekplevieren. We horen duidelijk ook een Witgat. In het onooglijke klein dorpje naast de slikken is na zo’n bloedhete dag een verfrissing erg welkom. Ik kocht hier een Cola, een brood en een pot choco voor 1. 650.000 Turkse lires of zo’n 1,4 €. Het smaakte op een terrasje, en dat met zicht op een minaretje waarop Kleine Torenvalken volop aan het baltsen waren…
RESULTAAT 4^de dag: + 30 soorten = 83 soorten.
 

DAG 5: Dinsdag 7 mei 2002 – Zoutpanne van Tuzla Lake.

Zo’n 10 km. buiten Bodrum richting Sike ligt "Tuzla lake", een groot ondiep meer die we vandaag samen gaan bekijken. De toegang tot (de bijna helemaal uitgedroogde) vlakte is niet eenvoudig te vinden maar gelukkig krijgen we hulp van de lokale boswachter. De vriendelijke man geeft ons zelfs zijn "groene landkaart" en weigert daarvoor ook maar één lire te aanvaarden. Op het meer zien we één Dunbekmeeuw tussen de vele Geelpootmeeuwen. Er zitten minstens 10 Casarca’s, veel Blauwe Reigers en Martine heeft het geluk om de Grote Zilverreiger naast een zestal Kleine Zilverreigers te kunnen vergelijken. Aan het aantal lege patronen zien we dat hier veel op waterwild wordt gejaagd. We krijgen twee Drieteenstrandlopers die net als bij ons absoluut niet schuw zijn. Een koppel Slobeenden en een koppel Pijlstaarten vliegen van het meer vandaan. Aan de kant van de baan naar Güllük zien we de Rose Flamingo’s vanop zo’n 50 meter en wanneer ze wegvliegen is de roze kleur, contrasterend met het wit en zwart zowat het mooiste natuurbeeld van de dag. We nuttigen een verrukkelijke maaltijd (met een schitterend uitzicht op meerdere Audouin’s Meeuwen en voorbijtrekkende Witwangsterns !) in restaurant "Albatros" langs de prachtige baai van Güllük. De ober van het restaurant wil ons persè zijn pluimveeneerhof met parelhoenders en kalkoenen tonen en na een gemeend hartelijk afscheid vertrekken we weer richting Bodrum. We maken nog een korte stop aan een stukje bos waar we buiten een Roodkopklauwier, veel Tortels en Spaanse Mussen, toch twee nieuwe soorten kunnen optekenen. Een Grijze Gors zit te zingen en vliegt na een korte weg en we horen nog een Winterkoning kwetteren. Tenslotte zien we een schildpad die zich ontzettend druk maakt als we ze optillen. De namiddag houden we "vrij" voor een tweede bezoek aan Bodrum waar Martine nog wat souveniers jaagt, naar het kapsalon gaat, schoenen koopt en Rudi in een Internetcafé zijn mails checkt.

DAG 6: Woensdag 8 mei 2002 – Turgutreis Boottocht.

Net zoals een doorsnee-toerist hebben wij een ticker gekocht om een boottocht te maken voor de kust van het schiereiland. Om 10.15 uur worden wij stipt opgehaald aan ons hotel en om 11.00 uur kiezen we met een prachtige houten boor het ruime sop. Het weer is voor de eerste dag teleurstellend. Een ferme bewolking en een koude noordenwind maakt het verblijf op de boot verre van aangenaam. Ook de vogels laten het afweten. We zien enkele Kuifaalscholvers, 4 (late) overtrekkende ooievaars, een sperwerachtige die niet te determineren valt (misschien Balkansperwer ?) en aan een stop op een toeristische "Camelbeach" jagen we een Steenuil uit zijn roestplaats. Ik hoor ook duidelijk een Buidelmees maar krijg ze niet in de kijker. Alleen de halte op een eilandje vinden we tof. Rudi plukt er een mooi tuiltje prachtige droge bloempjes terwijl Martine een slang de stuipen op het lijf jaagt. Om 18.00 uur komen we terug in de haven waarna ik nog een tochtje maak naar het plasje en het stukje schorre vlak bij het hotel. Het enige noemenswaardige is een goede waarneming van een Roodkeelpieper.

RESULTAAT 6^de dag: + 3 soorten = 92 soorten.
 

DAG 7: Donderdag 9 mei 2002 – Omgeving Dalyan

S’Morgens om 6.00 uur vertrokken om zo’n 270 km. naar het zuiden te rijden en de Köycegiz Gölü bij Dalyan vroeg te bereiken. Na een goed drie uur rijden komen we ter bestemming nadat we onderweg, in relatief hoge heuvels met veel bos, eerst 2 Slangenarenden hebben bekeken. We bezoeken eerst de noord-oostkant van het woud en zien in de bossen tal van Turkse Boomklevers. Ze maken heel wat lawaai en laten zich makkelijk bekijken. In de boomkruinen zien we Zwarte Mezen en twee keer een specht wegvliegen. Waarschijnlijk gaat het hier over de Syrische Bonte Specht maar determinatie was niet mogelijk. We horen een hop van héél dichtbij en zien een arend overvliegen die we weer niet kunnen op naam brengen. Aan de rand van het meer zingen overal Grote Karekieten en vliegen heel wat Ralreigers. We doen er (iets te) lang over om aan de bosrand op een open plek een gewone Grasmus te determineren en zien ondertussen enkele Maskerklauwieren en een Grijze gors. We rijden langs een rivier en volgen die stroomafwaarts tot bij de monding in het meer. Hier zien we heel wat vogels waarvan de talrijke Rosse Waaierstaarten het meest opvallen. Bij het meer stoten we op een aantal roestende Kwakken en een groepje Kleine Strandlopers in het (onvermijdelijk) gezelschap van enkele Krombekstrandlopers. Tussen de hier talrijke (een paar honderd ?) Witvleugelsterns vliegt één Witwangstern en één Dwergmeeuw in winterkleed. Alle vogels zijn hier van zeer dicht te bekijken en het gehele schouwspel is prachtig en romantisch.
Net zoals op zoveel plaatsen die we bezochten zijn er helemaal geen toeristen. We helpen een plaatselijke boerenzoon om zijn graatmagere koeien te vangen en zien even later een stukje Turkije die niet voor toeristenogen bestemd is. Zigeuners leven hier in "huisjes" van plastiek en hebben werkelijk niets… In het terugrijden werpt een vrouw zich bijna voor onze wagen (aan 80 km./uur !) en we schamen ons een beetje om onze welstand en onze "toeristenstatus"…. Een bezoek aan de omgeving van Hamit brengt ons (na een tip van een typisch Engels birdwathers-koppel een prachjtige waarneming van een ♂ Wouwaapje op en een weinig later arriveren er 11 Purperreigers. Overal horen we hier de bekende "zip" van de Waaierstaartrietzanger en Martine leert voor eens en altijd de zang van de Cetti’s Zanger.
Dalyan is een fantastisch (goedkoop) stadje met allemaal vriendelijke mensen en uitstekende maaltijden (Pide; een versgebakken plat Turks brood met een kaas en vlees). De ruines in de rotsen gehouwen zijn werelderfgoed! Jammer dat we dit fantastisch oord nu pas ontdekken maar volgende keer spenderen we hier zeker meerdere dagen. Op de baan van Dalyan naar Ortaca bezoeken we een restaurant die van de Ooievaars die in de onmiddellijke omgeving broeden een atractie hebben gemaakt. In de omgeving zien we hier ook onze eerste Gierzwaluw. We zijn om 21.00 uur weer terug in Bodrum waar we de auto inleveren bij zeer sympathieke mensen. Een laatste avondmaal in het hotel doet ons een beetje triest naar onze kamer vertrekken waar Rudi s’nachts word wakkergemaakt van schreeuwende katten en …. een roepende Dwergooruil .

RESULTAAT 7^de dag: + 10 soorten = 102 soorten.