De vraag vanuit China naar het poeder van de hoorn van deze grootste pure grazer was enorm en het geboden geld voor één hoorn was voor de arme inboorlingen té verleidelijk om er aan te weerstaan. Stroperij, verdwijnen van biotoop en steeds maar meer mensen waren dan ook de oorzaak van het uitsterven van de Oegandeze Neushoorns.  Als we vanuit dit kamp met de jeeps vertrekken is het mij algauw duidelijk… Dit wordt een doorsnee toeristen - attractie en van wildlife is hier weinig sprake. De twee gewapende wachters kunnen mij niet overtuigen dat alles niet zo’n beetje in scène is gezet, en de Witte Neushoorns liggen er bij als overjaarse koeien. Het is natuurlijk het heetste uur van de dag en dat is niet bevorderlijk voor actie. Het bijzonderste van het bezoek aan dit Rhinokamp is dan ook de korte uitstap rond het restaurantgebouw waar we Groenstaart Glansspreeuw - Greater Blue-eared Starling (77), Grijsgroene Specht - Grey Woodpecker (78),Maskerwielewaal - African Black-headed Oriole (79), Grijsrugklapekster - Grey-backed Fiscaal (80) en Wahlbergarend - Wahlberg's Eagle (81) optekenen.
 

Accommodatie bij kaarslicht in Red Chili Bush Camp, Sonja steekt sigaret aan.  09.01.2012, 05.10 am.
 

Bootexcursie op het Murchjson Meer - 07.01.2013.
 

Men had ons verwittigd, maar achteraf gezien viel het nog mee. De ganse dag zou besteedt worden aan het transport van Murchison naar Kibale. We vertrekken uit het Red Chili Rest Camp naar de andere kant van het land. Kibale ligt aan de voet van de Vulkanen bij de Ruwenzori en ons doel is voor donker het Kibale Forest Camp te bereiken.Tijdens de rit passeren we tal van dorpjes die gonzen van de activiteit. Er wordt weer overal fruit en groenten aangeboden, het lijkt wel of iedereen zijn eigen bananen kweekt. De haltes kan je op je ene hand tellen, we hebben immers zo’n 500 km. voor de boeg en de wegen zijn – vooral bij da aanvang van de rit – vaak erbarmelijk. Als we de savanne verlaten en over de eerste heuvels rijden nemen we even de tijd om achterop te kijken.

We blikken even achterop als we de savanne verlaten en de heuvels inrijden
 

Nu komen we voorbij verschillende kleine dorpen waar steeds veel bedrijvigheid is. Overal zien we winkeltjes en soms ook is er ook een markt waar zowat alles wordt aangeboden.  Ik heb een zekere gene om vanuit de wagen te fotograferen en dat is maar goed ook. Je ziet duidelijk dat de mensen het niet graag hebben en dat is een beetje verstaanbaar. Ik kan het gevoel van separatisme niet onderdrukken als ik mijn camera hef en ongevraagd begin te fotograferen. Een Afrikanen is geen curiosum waar je plaatjes van verzameld. Natuurlijk kan je een andere cultuur in beeld brengen, daar gaat het niet om, … Maar het is het constant fotograferen van alles wat “anders” is, zonder dat je jezelf daar moet of kan voor verantwoorden, dat mij tegengaat. Des al niet te min neem ik hier en daar een foto, maar dat zijn dan foto’s waaruit een zeker respect voor het onderwerp naar voor komt. Gelukkig zijn er nog vogels te fotograferen en enkele stops van een tiental minuten leveren telkens mooie soorten op. Een Afrikaanse Zwarte Kuifarend is de laatste vogel die we in de savanne fotograferen. Hierna komen we in een bosrijkere streek. Bij een langere halte bij een brug zien we een  groep van 280 Oeverzwaluwen en enkele Savannezwaluwen. Ik kan er een Dunbekwever - Slender-billed Weaver (123) en Zwartkopwevers fotograferen en er komt een Hamerkop overgevlogen. We stoppen nog één keer voor enkele Grijsoorneushoornvogels om tenslotte om 19.00 in Kibale te arriveren. Morgen gaan we naar de apen!

Maar er is nog iets wat deze middag in het Kibale Forest  Camp onvergetelijk maak; terwijl we genieten van onze maaltijd valt de regen met bakken uit de lucht. Schitterend!! Het duurt zo'n uurtje en na het dessert kunnen we alweer vertrekken naar het Magombe Moeras. De Swampwalk is de tweede troefkaart voor het waarnemen van primaten. Het is broeierig heet, misschien wel meer dan 30 C°. Dat deert ons eigenlijk niet, integendeel... Maar de combinatie van de hitte met een vochtigheidsgraad die zo hoog is dat je een zakdoek zo kan uitknijpen, dat is toch wel een beetje lastig. Vergeet vooral niet dat een mens dan nog een statief meezeult met daarop een vijfhonderd millimeterlens... Hoe gek kan je zijn voor een vogelfotootje?

Aan de ingang van het park zitten tientallen Grote Textoorwevers hun nesten te maken. Leuke, gezellige vogels zijn het en daarbij nog prachtig gekleurd. Wat een verschil met onze saaie huismussen, en toch van dezelfde familie! We bereiden ons voor op een fikse wandeling, maar dat zou best meevallen. Alleen, de gids die we meekrijgen kent nauwelijks het verschil tussen een wever en een lijster... Nog maar pas de wandeling aangevat en daar komt een Afrikaanse Zwarte Kuifarend aangevlogen. Wat verder zit  een Haggedisbuizerd aan zijn prooi te plukken en zien we een  nieuwe soort: Grijskop-Negervink - Grey Headed Negrofinch  (124). Een of andere grondlijster kan niet worden gedetermineerd. De groep is behoorlijk luidruchtig en heeft geen interesse voor (kleinere) vogels zodat ik wijselijk besluit om me op de apen te concentreren. De oostelijke Franjeaap, de Rode Colobus en de Grijswangmangabey zijn allen van de partij en laten zich redelijk goed fotograferen. We lopen door een schitterend landschap die zeer afwisselend is. Met Luc, Hein en Romain beklim ik een gammele uitkijktoren die ons een magnifiek uitzicht biedt over een deel van het Nationaal Park.
 

Het biotoop van Tarzan en de apen..

Meteen zien we de eerste vogels. Een Steppenkiekendief blijft veraf, maar een Grijsrugklapekster possert voortreffelijk. Op nauwrlijks 100 m. van de drukke weg staan de Kobs naar ons te kijken.Iets later worden we welkom geheten in het domein van de Bush Lodge door 5 overzeilende Kapgieren. Deze locatie is prachtig gelegen en het kamp ligt nu nu eens niet ver verwijderd van andere, menselijke nederzettingen. De houten paalwoningen staan goed opgesteld en hebben zicht op het Kazinga Chanel die Lake George met Lake Edward verbind. We nemen intrek in één van de ruime houten hutten,  mét een buitendouche. De waterton die de douche bediend wordt straks gevuld door een bediende. Dat gaat bij ons als volgt:  hij roept dat hij klaar staat met de 20 liter water boven het watervat. Jij roept dat je onder de douche staat en hij begint vervolgens te gieten. Leuk! De bedden in deze lodge zijn ruim en schoon, met een gaaf muskietennet. Beter kan niet. We doen vanavond nog een game-drive en dat verloopt weer schitterend met heel veel vogels. Net buiten het Bush Camp vliegt een immature Witruggier - African White-Backed Vulture (130) over en lopen enkele Groene Meerkatten langs de weg. Nu gaat het hard; Grauwe kiekendief (adult mannetje), Bruine Muisvogel, Dwergbijeneter, Roodkeelfrankolijn - Red-necked Spurfowl (131), Lelkievit - African Wattles Lapwing (132), Kaneelpieper - Grassland Pipit (133) en een groepje van een 30-tal Vorkstaartplevieren waarvan slechts één juveniele vogel binnen een aanneembare afstand blijft zitten, en bij nader inzien is dat een Steppenvorkstaartplevier - Black-winged Pratincole (134). Een dichtbij zittende Imature gier  doet ons twijfelen, maar op het schermpje zien we duidelijk een lichte, gele oogrong en dat brengt ons tot een zekere determinatie van de Ruppelgier - Rüppell's Griffon Vulture (135). Er vliegt nog twee keer een Zwartbuiktrap over en w<e horen duidelijk een Kleine Karekiet  - Eurasian Reed Warbler (136) zingen. Maar dan gebeurt het...

We horen dat Romain, met "DE kijker aller verrekijkers" (een koperen oorlogskijkertje van minstens 60 jaar oud) de Leeuw als eerste spotte en hij pas een paar seconden daarna aan de chauffeur/gids laconiek de opmerking maakte dat hij een Lion King zag! Met de twee zware Toyota’s verlaten wij de weg en rijden de brousse in. Natuurlijk mag dit niet en een paar keer zagen wij een bord langs de weg dat wie betrapt werd op een off-road ritje een fikse boete te wachten stond. Zij aan zij rijden de wagens en zoeken we systematisch de bush af maar vinden geen Leeuw. Verdomd! Langer dan 10 minuten durven de chauffeurs het niet vol te houden en we besluiten om terug te gaan. Maar plotseling maakt onze chauffeur rechtsomkeer. Blijkbaar heeft de gids in de andere wagen dan toch de Leeuw gespot!  Met een rotvaart rijden we er naartoe! Een relatief oude kater ligt in het hoge dorre gras. Gelukkig staat hij al na een paar minuten op, om vervolgens vlak naast de wagens een mooi showtje weg te geven. Na vijf minuten laten we deze "King" met rust en rijden terug naar de weg. Maar dan ontdekken we nog een ander leeuw. Weer een mannetje, maar deze is iets jonger. Ook van deze Leeuw worden de nodige foto’s gemaakt waarna we rap-rap terug de weg opzoeken om… nauwelijks 5 minuten later een patrouillewagen met wachters  tegen te komen… De zon is al aardig gezakt en het wordt nu echt tijd om de terugtocht aan te vatten. Oef! Dit was op het nipperje!

Een Wahlbergarend blijft in een boompje zitten en een adulte Oorgier - Palm-nut Vulture (138) doet dat even verder ook.Ook de zoogdierliefhebbers komen aan hun trekken. Net als gisteren zijn de Kobs druk  met schijngevechten en het paarspel.Verschillende Waterbuffels kunnen we dichtbij benaderen. Deze keer zit ik aan de goeie kant en kan ik ze goed fotograferen. Op werpafstand van de wagens raken enkele bokken slaags en we horen de hoorns tegen elkaar tikken. Wat een schouwspel! Maar weer naar de vogels: Achtereenvolgens komen Roodnekleeuwerik - Rufous-naped Lark (139), Wenkbrauwspoorkoekoek - White-browed Coucal (140), Palmtortel - Laughing Dove (141). Een Vechtarend zit niet ver van een plasje vandaan waar in één beeld Haddada en Heilige Ibis elkaar verdringen. Koereigers en één Middelste Zilverreiger zijn ook van de partij. Maar de mooiste waarneming is een vervaarlijk uitziende Oorgier - Lappet-faced Vulture (142) die gewee in een boompje poseert van op zo'n 30 meter. Nog niet geheel bekomen is het even weer paniek. Via de telefoon wordt onze chauffer verwittigd dat er een leeuw werd gespot op nauwelijks2 km. van waar wij ons bevinden. In ijltempo wordt naar de plek gereden. Die is niet moeilijk te vinden; zo'n 10 4x4's staan op de weg en iedereen kijkt naar één richting. Wij zien een leeuwin net boven het gras haar kop uitsteken, maar dat is op zo'n 150 meter. Na een tijdje wachten geven we het op. Het dier is gaan liggen en vertoont zich niet meer. Er is teveel volk om van de weg af te rijden en bovendien komt een jeep met rangers langsrijden... Een uitstapje naar een een nabijgelegen zoutmeer (of gewoon een uitgedroogd meer?)  levert nog twee nieuwe soorten op. Hèèl ver zit een pelikaan die er roze uitziet. We kunnen ze pas thuis determineren als - je raad het nooit - een adulte Roze Pelikaan - Great White Pelican (143). Een veel beter zicht krijg ik op een Gekraagde Klauwier - Common Fiscal (144). Tijdens de terugrit zien we nog een reeks roofvogels: een juveniele  Palmgier en een volwassen Vechtarend zitten in een boom en een juveniele Bateleur - Bateleur (145) en een Kapgier vliegen over. Het is pas 11 uur als we weer in het kamp aankomen. We hebben dus nog alle tijd om iets te eten én te vogelen in en rond het kamp zelf, en dit is best de moeite. De Dominikaner Wida -  Pin-tailed Whiydah (146)  is meer staart dan vogeltje en steelt de show. Onze beste foto's van (wilde, heen halftamme) Wrattenzwijnen maken we op aper 300 meter van het kamp. We komen te voet bij een kudden Nijlpaarden en zien intussen een koppel Afrikaanse Zeearenden een baltsvlucht doen. Overal zitten hier Witkeelbijeneters en we horen eerst, maar zien dan een Fitis - Willow Warbler (147). Langzaam wordt het tijd om te vertrekken voor onze boottocht op het Kazinga Kanaal. Maar niet voor we een bezoek brengen aan het plaatselijk natuurhistorisch museum. Wat je hier te zien krijgt tart elke verbeelding. Opgezette vogels, half weggevreten door de beestje en de parasieten liggen kapot te gaan in de glazen kastjes. Ongelooflijk dat hier dagelijks scholen over de vloer komen en er een biologieopleiding krijgen. Het enig leuke van dit uitstapje is de waarneming van een volwassen Bateleur vanop het museumterras. Voor we op de boot stappen ligt een reuzen-varaan vlakbij de aanleg stijger waarvan Sonja prachtige foto's neemt.  Eenmaal op de boot voor de rondvaart op het kanaal is het meteen feest.  De lijst is te lang op op te noemen. We zijn natuurlijk blij met tal van nieuwe soorten: Watergriel - Water Thick--knee (148),  Afrikaanse Lepelaar, African Spoonbill (149), Zwarte Reiger - Black Egret (150), Blauwwangbijeneter - Madagascar Bee-eater (151), Papyrus Fiskaal - Papyrus Gonolek (150), maar het zijn vooral de prachtig mooie waarnemingen - soms van heel dichtbij - die deze excursie tot één van de toppers van de ganse reis maken. We missen op een haar de Luipaard en kunnen enkel nog zijn staart fotograferen, maar voor drie leeuwen in een reuzencactus komen we niet te laat. Olifanten, Buffels, Nijlpaarden, ... alles perfect met het blote oog waar te nemen, maar we vergeten ook niet de grote groepen Afrikaanse Schaarbekken, Aalscholvers, Kleine Pelikanen, werkelijk té veel om op te noemen en dat aan een hels tempo na elkaar. We weten werkelijk niet waar eerst kijken... Na deze prachtige tocht zien we op de terugweg nog een paar olifanten vlak voor onze wagen oversteken. en dan wordt het donker. In het kamp wacht ons een gezellig kampvuur, waar we met een (één ?) Nile-pils klinken op een prachtige dag.

Dag 10 - zaterdag 14 januari 2012, Queen Elisabeth National Park - Kisoro

We krijgen weer een transportdag, maar vandaag wordt het niet zo’n zware… ‘s Morgens hebben we nog even tijd om de vogels in het bushkamp te fotograferen. Dat worden toch nog een paar mooie soorten; nieuw voor de lijst zijn zowel  Witflankvliegenvanger – Chin-spot Batis (151) als Savannevliegenvanger - Black-headed Batis (152),  Bruinkoptjagra – Brown-crowned Tchagra en de ongelooflijk mooie Witkruinlawaaimaker – Snowy-headed Robin-Chat. (153) De motoren van de Toyota 4x4 staan al te ronken als Carlos en ik de laatste foto’s van een Dominikanerwida nemen en… weg zijn we!  Er wordt een paar keer halt gehouden en we zien nog een koppeltje Dunbekkanarie - African (Western) Citril (154),  een Fitis, en een nestelende Grijskopmus. De scherpe ogen van onze chauffeur Norbert zien een koppeltje Grijze Kroonkraanvogels in een maïsveld en voor het eerst kunnen we dit Nationaal symbool van oeganda fotograferen. De avond valt als we aankomen in het exotisch Kisoro. Het Travellers Rest Hotel is een oase aan de rand van de stad. Het wordt nu vlug donker en het enige wat we nog kunnen zien is dat de hoge bomen rond het Geasthouse dienen als slaapplaats voor wel honderd Schildraven. Na een verkwikkende douche (ja, kamer mét douche hier!) is het aanschuiven voor een lekker maal. Het einde van de vakantie nadert, maar morgen komt voor de meesten onder ons het hoogtepunt van de reis eraan. De Gorilla walk!

Dag 11 - zondag 15 januari 2012 - Kisoro - Bwindi Nationale Park - Kisoro

We zijn vroeg uit de veren en na een stevig ontbijt – ik denk dat ik tijdens deze vakantie meer eieren heb gegeten dan tijdens een doorsnee jaar in België – rijden we het hooggebergte in. Adembenemend mooi ontplooit het landschap zich voor onze ogen. Hoger en hoger rijden we en Dries is er niet gerust in…

De rand tot het ravijn onder ons lijkt alsmaar gevaarlijker dichterbij te komen en op sommige plaatsen wordt het echt nauw. Maar we raken veilig in het bergdorp vanwaar het nog maar een paar kilometer is naar het startpunt van de Gorilla-walk. De toegang tot het Bwindi Impenetrable Nati-onal Park is sterk geregle-menteerd en zonder “per-mit” kan je er niet in. Het ganse Gorilla-gebeuren moet natuurlijk nauw opgevold worden. De dieren staan immers nog altijd bloot aan stro-perij en de aantallen zijn zo klein dat er geen risico’s worden genomen. Na een ernstige briefing en de nodige raadgevingen

Toch ben ik mij ervan bewust dat dit de enige goede manier is om deze vorm van eco-toerisme te doen renderen. Vergeet niet, dit komt de gorilla’s zelf ten goede. Maar dit is niet mijn ding…  Een uurtje is zo om en na een paar redelijk goeie foto’s vatten we de terugweg aan. We krijgen een paar seconden een rossig gekleurde Duiker te zien, maar die verdwijnt Bij de eindmeet perst Carlos er nog een sprintje uit… Het zou hem duur te staan komen… De rest van de vakantie zien we hem mankend doormaken. Nee, we zijn allen geen 3 x 7 meer! Na het behalen van onze diploma en het schenken van de nodige  tips sukkelen we naar de parking toe. Hier zien we de Blauwe Zwaluw – Blue Swallow (155) en de Gestreepte Kanarie Streaky Seedeater (156) Na een rit van een paar kilometer gaan we voor een drankje in een exclusieve resort. Men rekent hier 5 € voor een wit wijntje, een vermogen voor de lokale boer! In de tuin van de resort kan ik echter overschakelen van “haar” naar “pluimen” en komen vervolgens de Bergdrongovliegenvanger - White-eyed Slaty Flycatcher (157) en de Bronshoningzuiger – Bronze Sunbird (158) heel mooi poseren.  Een koppeltje Savannezwaluwen nestelen aan het dak van de resort. We zitten op een hoogte van bijna 3000 meter! Na de nodige verfrissing – een Nile-biertje smaakte nog nooit zo goed! – rijden we richting Kisoro – Travellers Rest waar een simpele warme douche een stukje hemel op aarde lijkt.

ENKELE DEELNEMERS VAN DEZE OEGANDA REIS