Mijn eerste liefde werd het vissen met kunstaas waarbij de boeken van Jan Schreiner voor mij zo'n beetje de bijbels bleken te zijn. Ik herinner nog goed hoe ik in 1979 ergens aan de rand van "De Blankaart" stond te trillen op mijn benen na de vangst van mijn allereerste snoek. De polder werd mijn visbiotoop en omdat de Vlaamse weteringen toen erg vervuild waren, werd bijna wekelijks uitgeweken naar Nederland. Polsbroekersdam, Wilnis en later de meren rond Naarden (met als uitschieter de Ankeveense Plassen) werden van 1980 tot 1992 favoriete visstekken. Spoedig leerde ik ook het (toen nog erg elitaire) vliegvissen en in het piepklein hengelsportzaakje van Johan Demeulenaere in Roeselare werden in 1981 de eerste kunstvliegen gebonden. In Lichtervelde werd de Fario Fly Fishing Club opgericht en  vroeg men mij meteen als bestuurslid. Alhoewel ik niet meteen de "wedstrijdmicrobe" te pakken had werd ik er in 1986 clubkampioen. Nog leuker was een 2^de  prijs tijdens een vliegbindwedstijd op de 1^ste Internationale Fly-Fair in Zwolle (Nederland) in 1985.

Vliegvissen komt echter meest tot zijn recht op stromend water en gedurende verschillende jaren werden de Ardeense rivieren "bestookt". Grenzen werden verlegd en vlagzalm, beekforel, serpeling, barbeel en kopvoorn werden voor ons doodnormale vangsten. Heel vaak werd de Kyll, bijrivier van de Moezel, in Duitsland bezocht en in het prachtig Eifelgebergte kreeg ik het vissen met verzwaarde nimfen onder de knie. Enkele keren werd Oostenrijk bezocht en een combinatie motor/visreisje met 2 Houthulstse vrienden zal voor altijd in het geheugen blijven hangen. 

Naast kunstaas- en vliegvissen werd er vaak ook op karper, paling en "witvis" gevist. Vooral het match-, swingtip en quivertipvissen, kortom het Engelse "coarsefishing" werd toen erg populair.